Foto: DžH

22. oktobra 1992 godine, izvršena je druga po redu otmica Bošnjaka iz Sjeverina, opština Priboj, Sandžak.
➡️Otmica putnika izvršena je u mjestu Mioče, na lokciji kod ugostiteljskog objekta “Amfora”, iz autobusa na relaciji Sjeverin-Priboj.
➡️Oteto, masakrirano i ubijeno je 16 putnika (15 muškaraca i jedna žena)
➡️Oteti, masakrirani i ubijeni, građani bošnjačke naconalnosti su: Ramiz Begović, Hajrudin Sajtarević, Mihat Softić, Derviš Softić, Mustafa Bajramović, Sead Pecikoza, Medredin Hodžić, Ramahudin Ćatović, Zafer Hadžić, Mujo Alihodžić, Mehmed Šebo, Alija Mandal, Medo Hodžić, Idriz Gibović, Esad Džihić i Mevlida Koldžić.
➡️ Sabahudin Ćatović kidnapovan je dan ranije u blizini svoje kuće u Sjeverinu.
➡️Otmicu, masakr i ubistva izvršila je, jedinica za specijalne namjene Vojske RS, sa komandnim štabom u hotelu “Vilina vlas” kod VIšegrada. jedinicom je komandovao presuđeni ratni zločinac Lukić Milan. Jedinica za specijalne operacije bila je direktni izvršilac otmice i masakra, dok je naredbodavac bio centar političke “moći” “velikosrpske ideologije”.
➡️Primarni cilj otmice,masakra i ubistava bio je da se ubrza proces etničkog “čišćenja” Bošnjaka iz Sandžaka. Dok je sekundarni cilj otmice bio da se ublaži fama i pritisak srpskog stanoništva na VRS zgog gubitaka na frontu od strane ARBiH.
➡️Nakon što su oteti putnici prebačeni u transportni vojni kamion otpočeo je “krvavi pir”. Na potezu puta od Bijelih brda prema Višegradu, otmičari su odsjekli glavu jednom od kidnapovanih Bošnjaka. Odsječenu glavu su bacili na put i tu je stajala duže vrijeme. U dijalogu koji je ratni zločinac Lukić vodio sa otetim Ramizom Begovićem jasno mu je dao do znanja da ni to što je “beg” a, ni njegova politička pripadnost mu neće pomoći.
➡️ Oteti putnici su odvedeni u štab jedinice u hotel “Vilina vlas”, tu su podvrgnuti višečasovnom brutalnom iživljavanju. Nakon toga su masakrirani i pobijeni.
➡️5. oktobra (17dana prije otmice i masakra) predsjednik SO Priboj, Milić Popović za “Politiku ekspres” je izjavio: “Granica Priboja prema susednim opštinama Čajniče i Rudo nije u dovoljnoj meri obezbeđena. U to smo se uverili kada smo je, u dužini od preko 80 km, obišli zajedno sa general-majorom Dragoljubom Ojdanićem, komandantom Užičkog korpusa.
➡️ Isti dan nakon otmice pokušana je još jedna otmica putnika na istoj lokaciji u Mioču, iz autobusa na relaciji Pljevlja-Priboj, kojim je upravljao vozač Slobodan Ikonić. U autobusu se nalazio samo jedan putnik bošnjačke nacionalnosti, dječak učenik koji je u ruci držao školsku torbu svoga druga na kojoj je pisalo “Miloje”. Ova činjenica navela je otmičare da prilikom legitimisanja zaobiđu ovog putnika.
➡️23. oktobra opštinska organizacija SDA Priboj, ultimativno je zatražila ostavke čelnih ljudi Opštine Priboj, Javnog tužilaštva i MUP-a Priboj.
➡️24. oktobra Mahmut Memić, pomoćnik Saveznog ministra za ljudska prava, javno je zatražio da se otmičari pohapse i da u Priboj dođu premijer Milan Panić i predsjednik Dobrica Ćosić.
➡️24. oktobra Komanda Užičkog korpusa VJ izdala je saopštenje u kom se navodi da su svi oteti putnici izmasakrirani i ubijeni.
➡️24. oktobra SUP Užice izdaje saopštenje da su Bošnjaci kidnapovani, ali izražavaju rezervu po pitanju masakra i ubistava.
➡️25. oktobra ministar unutrašnjih poslova Srbije, Zoran Sokolović obavjestio je javnost da su u Sjeverinu uhapšena dva lica koja se dovode u vezu sa otmicom. Radi se o Milanu Lukiću i Dragutinu Dragičeviću.
➡️25. oktobra u Sjeverin je doputovala Državna komisija sa ciljem da utvrdi činjenično stanje. Komisiju su sačinjavali Momčilo Grubač savezni ministar, Mahmut Memić pomoćnik, kontraadmiral Miroslav Simić i Vladimir Matović, savjetnik Dobrice Ćosića. Isti dan su obavili sastanak sa ratnim zločincem Ratkom Mladićem.
➡️U noći 27.i 28 oktobra započeto je kolektivno iseljavanje Bošnjaka iz Sjeverina, jer državni organi SR Jugoslavije nisu izražavali spremnost da zaštite njihove živote i imovinu.
➡️ 30. oktobra objavljen je izvještaj Tadeusza Mazowieckog, specijalnog izvjestioca Generalne skupštine UN o ljudskim pravima u bivšoj Jugoslaviji, u kojem je istaknuto da se u oblasti Sandžaka koji se graniči sa BiH, primjenjuju klasični oblici etničkog “čićenja”.
➡️30. oktobra nakon hapšenja u Sjeverinu, ratni zločinac Milan Lukić je saslušan pred istražnim sudijom Savićem Božovićem u Okružnom sudu u Užicu, zbog osnovane sumnje da je izvršio krivično djelo iz čl.33.st.3 Zakona o oružju i municiji.
➡️Sve otmice,ubistva,masakre,silovanja,granatiranje i protjerivanja Bošnjaka iz Sandžaka opisane su u našoj knjizi: “Sandžak bez Bošnjaka-velikosrpski zločinački plan”