Uslov koji je Fatima Semerkandi postavila Alaa Dinu El Kasaniju, najboljem studentu njenog oca, da bi se udala za njega bilo je nešto što se do tada, a ni poslije nije zabilježilo prilikom sklapanja braka.

Kao kćerka Muhameda Ibn Ahmeda El Semerkandija, poznatog učenjaka tog vremena ( 12. vijek) u Semerkandu, bila je poznata kako po ljepoti tako i po znanju. Posebno se isticala u kaligrafiji, fikhu, Kur’anu i hadisu. Bračnih ponuda je bilo od najvećih uglednika i iz Bizantije i iz islamskih visokih krugova. No, ona je odabrala Kasanija uz uslov da kao bračni poklon (mehr) napiše djelo, komentar na knjigu njenog oca Tuhfat El Fukaha. Kasani je to ozbiljno shvatio i napisao Al Badai al-Sana’i (The Most Marvelous of Beneficial Things) koje je oduševilo i nju i oca te je pristala da se uda za njega.

Kao par, bili su poznati kao najveći intelektualci u to vrijeme. Preselili su se u Halep gdje je Kasani u Umejevićkoj džamiji držao redovno predavanja. Ubrzo je prisutnim zapalo za oko da kad god bi studenti postavili neko “teže” pitanje, Kasani bi zatražio pauzu i otišao na brzinu kući. Kako izvještava jedan od studenata. “ ta praksa njegova je postala sve češća i onda smo vidjeli da on ustvari ide kući i pita Fatimu te se vraća i prenosi njen odgovor”. Njen ugled i znanje je postalo poznato toliko da ju je slavni Nuridin Zengi koji je u to vrijeme vladao Halepom, postavio za ličnu savjetnicu ne samo u vjerskim pitanjima nego i društveno-političkim. I nakon smrti njenog oca u Semerkandu kada se je htjela vratiti u rodno mjesto, vladar Nurudin ju je zamolio da ga ne napušta i ona je ostala u Halepu sve do smrti 581. po hidžri.

Ukopana je na počasno mjesto u prostoru džamije Ibrahim Halil u Halepu. Nakon smrti, njen muž Kasani je svakoga petka odlazio na njen mezar. Uspio je dobiti dozvolu da ga ukopaju pored nje.

Asim Jelovac

Author: Lena Demirovic